6-18 miesięcy
Mapy parafialne są kartograficznym przedstawieniem lub podobną sztuką, poprzez którą społeczność może się utożsamiać przez dziedzictwo (Leslie, 2006).
Dzięki Mapie Parafialnej/Dziedzictwa mieszkańcy danego miejsca mogą przedstawić swoje dziedzictwo, krajobraz i wiedzę, w których się rozpoznają i które chcą przekazać przyszłym pokoleniom. Mapy Parafialne podkreślają sposób, w jaki społeczność widzi, postrzega i ceni swój krajobraz, swoje wspomnienia, swoje przemiany, swoją bieżącą rzeczywistość i swoje życzenia na przyszłość.
W Regionie Puglia ten rodzaj mapy był wykorzystywany do nowego Regionalnego Planowania Krajobrazu. Na jednorodnych włoskich obszarach, Mapy Parafialne stały się narzędziem zarówno do planowania jak i rozwoju. We Włoszech ponad 50 ekomuzeów opracowało jedną lub więcej map parafialnych. Niektóre z nich zostały przetworzone w wersje internetowe map. Kilka z nich wykorzystywały podobne narzędzie zwane „mapami krajobrazu”.
Jest to zazwyczaj jedno z pierwszych zaplanowanych działań na etapie planowania włoskich ekomuzeów. Ostatnio narzędzie to zostało także użyte przez inne instytucje takie jak parki i w procesach lokalnego rozwoju.
Mapa parafialna dokumentuje teraźniejszość i pomaga ludziom zrozumieć przeszłość; pomaga też społeczności planować długofalowy program, mający na celu poprawę i wzmocnienie miejsc i krajobrazu. Na mapie można odnaleźć pragnienia społeczności (Clifford, Maggi, Murtas, 2006).
Wiele włoskich map stosowało poniższe kroki:
Ewaluacja krytyczna takiego narzędzia partycypacyjnego stawia dwa pytania: czy ten typ mapy może pomóc społeczności przedstawić siebie, lub czy istnieje ryzyko, że stanie się częścią stereotypowego krajobrazu? I czy nie istnieje także ryzyko ukrycia elementów konfliktowych obecnych na danym terytorium, poprzez podkreślanie wyłącznie przyjemnych aspektów? (Castiglioni, 2013)
W wielu włoskich kontekstach mapy parafialne umożliwiły i zainspirowały ludzi z różnych pokoleń i o różnych funkcjach społecznych, w tym administracji samorządowej, do odkrycia, zobaczenia, wykorzystania i modyfikacji żywego dziedzictwa i krajobrazu kulturowego. Co więcej, mapy partycypacyjne, zawierające wspólną wizję przyszłego krajobrazu, zainspirowały trwałe zmiany krajobrazu.
Kilka stron internetowych (po włosku) zawiera studia przypadku, materiały pomocnicze i wskazówki: https://sites.google.com/view/ecomuseiitaliani/chi-siamoprezentuje atlas ponad 50 ekomuzeów, które stworzyły mapy społeczności z linkami, które pozwalają poznać rezultaty. Proces tworzenia mapy społeczności (Parco dei Mulini) jest opisany na stronie ekomuzeum Parabiago
www.mappadicomunita.it prezentuje niektóre włoskie mapy
https://inventariopartecipativo.wordpress.com kurs dotyczący map parafialnych (po włosku)
https://sites.google.com/view/mappadicomunita/home strona zawierająca kilka map parafialnych
Clifford S., King A. (a cura di): From place to PLACE: maps and Parish Maps, Common Ground, London, 1996.
Castiglioni B., Ferrario V., cartografiar les percepcions socials: els paisatges tendencials, in AA.VV. Reptes en la cartografia del paisatge. Dinamiques territorials i valor intangibles, , Observatori del Paisatge de Catalunya, 2013
Dal Santo R., CAN PARISH MAPS INSPIRE FUTURE? in “Atas do IV EIEMC/4 Encontro Internacional de Ecomuseus e Museus Comunitários”, 12-16, junho 2012, Belém, Brasil; Coordenação Geral: Maria Terezinha Resende Martins. – Belém : Ecomuseu da Amazônia, 2012.
Leslie, K.: A sense of place, West Sussex Parish Maps, Chichester, 2006.
Nunzia Borrelli, Barbara Kazior, Marcelo Murta, Óscar Navajas, Nathalia Pamio, Manuel Parodi-Álvarez, Raul dal Santo, Julio Seoane
Projekt ten został sfinansowany przy wsparciu Komisji Europejskiej. Treść niniejszej strony internetowej odzwierciedla wyłącznie poglądy autora, a Komisja nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek wykorzystanie informacji w niej zawartych.
O ile nie zaznaczono inaczej, zawartość tej witryny jest objęta licencją Creative Commons Attribution 4.0 International license.
